Instrukcja Wydawnicza

Warunki rozpoczęcia procesu wydawniczego:

Proces wydawniczy dla danej książki zostanie rozpoczęty po dostarczeniu do Wydawnictwa:

1. Wniosku do Rady Wydawniczej;

2. Właściwie przygotowanego tekstu książki (patrz poniżej WSKAZÓWKI TECHNICZNE) po poprawkach porecenzyjnych;

3. Podpisanej umowy wydawniczej;

4. Krótkiego opisu książki, który będzie zamieszczony na okładce i stronie internetowej Wydawnictwa. Może to być tekst autorski lub wybrany fragment recenzji. Wymagane jest również streszczenie w języku obcym wraz z przetłumaczonym tytułem, a także słowa kluczowe w języku polskim i obcym;

5. W przypadku prac wieloautorskich Redaktor Naukowy:

- przygotowuje szczegółową instrukcję dla autorów, w której określa układ artykułu i jego elementy składowe,

- dostarcza umowy przeniesienia praw autorskich podpisane przez wszystkich współautorów, druki są dostępne w biurze Wydawnictwa,

- weryfikuje teksty pod względem merytorycznym (m.in. terminologia, pisownia nazwisk, bibliografia); artykuły powinny zawierać takie same elementy składowe o jednorodnym układzie i nazewnictwie (szczególnie dotyczy to bibliografii, przypisów, aneksów i streszczeń),

- przekazuje do Wydawnictwa skompletowany tom z ostatecznym spisem treści i streszczenia obcojęzyczne lub abstrakty w jęz. angielskim do każdego artykułu; całość w postaci wydruku i odpowiadającej wydrukowi wersji elektronicznej (+ fonty specjalne użyte przez autorów),

- przygotowuje notki informacyjne o książce,

- podczas procesu wydawniczego współpracuje z redaktorem prowadzącym książkę w Wydawnictwie, jest pośrednikiem między Autorami artykułów a Redakcją, rozstrzyga wszystkie wątpliwości i udziela odpowiedzi na pytania związane z publikacją.

 

Wskazówki techniczne:

TEKST

  • plik tekstowy należy dostarczyć w formacie *.rtf, *.doc lub *.docx;
  • w przypadku pracy zbiorowej wymagane jest ujednolicenie pracy i przekazanie w jednym pliku;
  • cytaty umieszczamy w cudzysłowie i zawsze wskazujemy ich źródło;
  • tytuły piszemy kursywą;
  • przy przechodzeniu do następnej linii nie stosujemy klawiszy shift+enter;
  • należy unikać wyróżnień, nie wyróżniamy tekstu przez podkreślenie;
  • nie stosujemy ozdobników, przy wyliczeniach najlepiej używać półpauzy ze spacją;
  • przypis – na końcu zdania – umieszczamy zawsze przed kropką;
  • każdy artykuł w monografii powinien zawierać afiliację, streszczenie w języku obcym, bibliografię;
  • zapis monografii i prac zbiorowych w bibliografii powinien zawierać wydawnictwa.

GRAFIKI

  • ilustracje przeznaczone do publikacji powinny być dostarczone w postaci odrębnych plików, w formatach: *.tif, *.jpg lub *.psd, o rozdzielczości nie mniejszej niż 300 dpi przy planowanych wymiarach reprodukcji (realne wymiary w książce);
  • wykresy należy wykonać w programach: Microsoft Excel, Corel Draw lub Word i zapisać z możliwością poddawania edycji (nie zapisywać jako obrazy);
  • materiał ilustracyjny przygotowujemy w odcieniach szarości, wykresy na białym tle;
  • tabele, wykresy, schematy, rysunki i zdjęcia podpisujemy i numerujemy;
  • nie należy zamieszczać plików graficznych z Internetu.

 

PRZYPISY

Podczas sporządzania przypisów dopuszczalne są dwie opcje zapisu, ale należy w całej publikacji konsekwentnie stosować wybraną opcję.

PRZYPISY (opcja I)

Przypisy należy umieszczać u dołu strony. Zapis bibliograficzny w przypisie powinien składać się z następujących elementów oddzielanych przecinkiem:

  • inicjał imienia i nazwisko autora,
  • tytuł pracy (kursywą)
  • miejsce i rok wydania
  • strona

Przykład:
J. Charytański, Zmagania o kształt katechezy w Polsce, Kraków 2008, s. 120.

Prace zbiorowe (tzn. powyżej trzech autorów lub pod redakcją naukową) opisujemy jak w poniższym przykładzie:
Etyczny wymiar tożsamości kulturowej. Studia z antropologii społecznej, red. M. Flis, Kraków 2006, s. 163.

Przykład powołania się na rozdział w pracy zbiorowej:
J. Mirski, Dusza teatru, w: Wprowadzenie do nauki o teatrze, red. J. Degler, Wrocław 1976, s. 231.

W przypadku powoływania się na artykuły w czasopismach lub seriach naukowych należy podać:

  • inicjał i nazwisko imienia autora
  • tytuł artykułu (kursywą)
  • tytuł czasopisma (w cudzysłowie)
  • rok wydania
  • numer zeszytu
  • stronę

Przykład:
A. Kowal, Perspektywy integracji europejskiej, „Teraźnejszość i Przyszłość” 2003, nr 4, s. 24.

Jeśli wydawnictwa stosują inną numerację, podajemy sposób numerowania przyjęty przez wydawnictwo, np.:
S. Gajda, Nasz język powszedni, „Horyzonty Wychowania” 7/2008(14), s. 19.

Cytując artykuły zamieszczone w Internecie, należy podać pełny adres strony wraz z datą dostępu on-line (w nawiasie):

Przykład:
K. Samela, Choreoterapia. Praktyczne wykorzystanie artystycznych walorów tańca w rehabilitacji ludzi starszych, http://www.artefakt.info.pl/doc/Choreoterapia.doc (dostęp: 06.02.2010).
Vox Domini, http://www.voxdomini.com.pl (dostęp: 12.10.2010).

Tytuły dzieł obcojęzycznych i nazwy miejsca wydania podaje się w języku oryginału.

Do oznaczania numeru wydania, tomu, części itd. stosuje się liczby arabskie.

Uwaga:

Jeśli autor powołuje się na pracę już wcześniej opisywaną w przypisie, to jej miejsce i rok wydania należy zastąpić skrótem dz. cyt. Zawsze jednak w takim przypisie musi pojawić się autor i tytuł (nie należy stosować skrótu dz. cyt. zaraz po nazwisku).

PRZYPISY (opcja II)

Można przygotować monografię, stosując w tekście tzw. przypisy harwardzkie czy inaczej system „autor – rok”. System ten wymaga każdorazowo po odwołaniu się do jakiejś publikacji podania w nawiasie nazwiska autora i roku wydania jego pracy. Stosujemy nawias okrągły lub kwadratowy. Między nazwiskiem i rokiem nie dajemy żadnego znaku interpunkcyjnego, natomiast po roku, a przed numerem strony stawiamy dwukropek.

(Kowalski 1984: 72)

lub

[Malinowski 2002: 56]

Dane bibliograficzne kilku omawianych na raz publikacji oddzielamy średnikami i szeregujemy chronologicznie, a nie alfabetycznie, np.

(Nowak 2000; Malinowski 2001; Kowalski 2009)

Wyjątek: gdy powołujemy się na prace kilku autorów z różnych lat, wówczas aby uniknąć konieczności powtarzania nazwiska, szeregujemy prace chronologicznie w obrębie jednego nazwiska, np.:

(Malinowski 1999, 2001; Nowak 2000, 2005)

BIBLIOGRAFIA

Zapis monografii i prac zbiorowych w bibliografii powinien zawierać WYDAWNICTWA

(UWAGA! w przypadku braku wydawnictw w bibliografii Wydawnictwo odsyła książkę do autora lub redaktora naukowego w celu uzupełnienia).

ZAPIS BIBLIOGRAFICZNY PRZY WYBORZE I OPCJI PRZYPISÓW

Przykład:

Arystoteles, Konstytucja ateńska, w: Pisma wybrane, tłum. L. Piotrowicz, PWN, Warszawa 1956.

Bartmiński J., Wprowadzenie, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Wiedza o Kulturze, Wrocław 1993.

Czaja-Chudyba I., Możliwości i ograniczenia wielorakiego wspierania inteligencji dziecka – koncepcja Howarda Gardnera w praktyce szkolnej, w: Dylematy edukacji artystycznej, t. 1, red. W. Limonit, K. Nielek-Zawadzka, Wydawnictwo AP, Kraków 2005.

Langacker R., Wykłady z gramatyki kognitywnej, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2001.

ZAPIS BIBLIOGRAFICZNY PRZY WYBORZE II OPCJI PRZYPISÓW

Arystoteles, 1956, Konstytucja ateńska, w: Pisma wybrane, tłum. L. Piotrowicz, PWN, Warszawa.

Bartmiński J., 1993, Wprowadzenie, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Wiedza o Kulturze, Wrocław.

Czaja-Chudyba I., 2005, Możliwości i ograniczenia wielorakiego wspierania inteligencji dziecka – koncepcja Howarda Gardnera w praktyce szkolnej, w: Dylematy edukacji artystycznej, t. 1, red. W. Limonit, K. Nielek-Zawadzka, Wydawnictwo AP, Kraków.

Langacker R., 2001, Wykłady z gramatyki kognitywnej, Wydawnictwo UMCS, Lublin.

W tym zapisie wszystkie pozycje bibliograficzne należy szeregować alfabetycznie według nazwiska autorów, a prace jednego autora według dat wydania, od najstarszych do najmłodszych, jeśli jakieś pozycje jednego autora są wydane w tym samym roku dokładamy oznaczenie literowe, np.

Zdybicka Z., 1979, Koncepcje wartości religijnej (sacrum), „Roczniki Filozoficzne”, t. XXVII, z. 2, s. 71-85.

Zdybicka Z., 1992a, Religia i religioznawstwo, Wydawnictwo KUL, Lublin.

Zdybicka Z., 1992b, Człowiek i religia. Zarys filozofii religii, Wydawnictwo KUL, Lublin.

Zdybicka Z., 2000, Czym jest i dlaczego istnieje religia, w: Religia w świecie współczesnym. Zarys problematyki religiologicznej, red. H. Zimoń, Wydawnictwo KUL, Lublin, s. 53-62.

Ważniejsze skróty stosowane w zapisie bibliograficznym:
t. - tom
r. – rocznik
nr – numer
cz. – część
wyd. – wydanie
vol. – wolumin
z. – zeszyt
s. – strona
red. – redaktor naukowy
w: - zamieszczono w:
por. - porównaj
tamże