Książka Pani dr Anny Seredyńskiej zasługuje na uwagę, gdyż jest to interesujący i ważny głos w debacie - niestety ostatnio raczej rzadkiej - nad profesjonalnym przygotowaniem pedagogów, zwłaszcza w aspekcie ich postaw. (…)
Pierwszą zasługą Autorki recenzowanej pozycji jest (…) zwrócenie uwagi na konieczność selekcji kandydatów na pedagogów, a następnie otoczenie części z nich pomocą psychologiczną, by lepiej wypełniali swój zawód. Autorka wskazuje na konkretne formy takiego wsparcia, a jej propozycje należy uznać za cenną inspirację.
Drugą zasługą jest pokazanie - na podstawie badań empirycznych - iż jednym z głównych czynników ryzyka wypalenia zawodowego u pedagogów jest ich niedojrzałość osobowa, przejawiająca się w tzw. niespójności między deklarowanymi wartościami a odczuwanymi i zaspokajanymi potrzebami. Pomoc psychologiczna miałaby na celu przezwyciężenie owych niespójności, a tym samym redukcję ryzyka wypalenia zawodowego.
Trzecią zasługą jest przybliżenie czytelnikowi koncepcji włoskiego jezuity-psychologa L. Rulli, która - choć wyrosła w innej epoce i środowisku - może być pewną inspiracją dla osób zajmujących się profesjonalnie doradztwem, zwłaszcza w odniesieniu do osób zaangażowanych w działalność pomocową.

Z recenzji prof. DSW dr. hab. Jerzego Kochanowicza