Obecny kryzys demokracji, mający różne aspekty (np. ekonomiczne, polityczne, kulturowe), podważa zaufanie społeczeństwa do tego systemu politycznego. Społeczeństwa są w związku z tym gotowe do zaufania populistycznym politykom, którzy – gdy przejmą rządy – dążą do ich utrwalenia poprzez zablokowanie mechanizmów ograniczających zdobytą władzę. Takie działania mogą prowadzić do hybrydyzacji lub też autorytaryzacji demokratycznego ustroju danego państwa i przyjęcia formy niedemokratycznego reżimu.

Systemy niedemokratyczne współwystępują obok demokracji i często podlegają konsolidacji, a nie demokratyzacji. Obok „klasycznych” już form niedemokratyzmów, jak autorytaryzm i totalitaryzm, pojawiły nowe formy reżimów niedemokratycznych – reżimy hybrydalne. Zagrożenie dla demokracji stanowią również nowe technologie, często służące do manipulowania społeczeństwami, oraz związane z nimi międzynarodowe korporacje i miliarderzy z Doliny Krzemowej. Ci ostatni coraz bardziej przejawiają ambicje do rządzenia światem i wprowadzenia nowego systemu politycznego – technokracji. Z polskiej perspektywy wydawało się, że pewnym zabezpieczeniem dla naszej demokracji będzie członkostwo w Unii Europejskiej. Jednak w obliczu niedemokratycznych przemian w Polsce i na Węgrzech instytucje unijne, choć dostrzegały te zagrożenia, to jednak okazały się bezradne.