Począwszy od lat 90. XX wieku wokół kwestii znaczenia ciszy dla rozwoju człowieka zaczęło powstawać interdyscyplinarne pole naukowej debaty, którego celem stał się nie tylko opis, ale także formułowanie praktycznych zaleceń dla nauczycieli i psychologów. Współcześni badacze wskazują na wzrastającą potrzebę kultury ciszy, która jest niezwykle pomocna w odkrywaniu zrębów kultury moralnej oraz w tworzeniu autentycznych relacji międzyludzkich.

Autorka podejmuje próbę wyjaśnienia tego, czym jest i jak funkcjonuje cisza, jakie konsekwencje dla rozwoju człowieka ma jej brak. W swoim podejściu do tych zagadnień usiłuje – na ile to możliwe – całościowo spojrzeć na rolę ciszy z punktu widzenia rozwoju człowieka. Wartość ciszy odczytuje z perspektywy edukacyjnej, tj. z punktu widzenia wartości, które służą integralnemu rozwojowi człowieka.

Analizy pedagogiczne przeprowadzane w książce wykorzystują również różne aspekty symboliki drzewa i zakorzenienia. Rozwój człowieka i proces jego wychowania jest więc osadzony obrazowo i metaforycznie w symbolach powiązanych z drzewem.

Książka jest adresowana do pedagogów, nauczycieli, psychologów oraz tych wszystkich, którzy w hałasie i zgiełku tego świata poszukują życiodajnych przestrzeni ciszy, by móc – tak jak drzewo – rozwijać się i wzrastać.